من زمین کربلایم

من زمین کربلایم

من زمین کربلایم ، عاشق و مهمان نواز

میزبانم زایران را ، شاد با آغوش باز

قطعه ای از جنت الماوی به ارض خاکیم

خالقم داده مرا بر کل عالم امتیاز

چند قدم مانده به کوفه ، در میان خاک دشت

خشکم اما آن طرف تر نخل ها در اهتزاز

در کنار نخل ها امواج پر آب فرات

قاب عکسی بی بدیل و رنگ هایی دلنواز

تشنگان را جرعه ای ، درماندگان را لقمه ای

میزبانم تا شوم پیش خدایم سرفراز

به ادامه مطلب مراجعه فرمایید.

شور نی...